افسوس که بی فایده فرسوده شدیم ...
وز داس ِ سپهر ِ سرنگون سوده شدیم ...

دردا و ندامتا که تا چشم زدیم ...
نابوده به کام خویش نابوده شدیم ...

اسرار ازل را نه تو دانیو نه من
وین حل معمّا نه تو خوانیو نه من
هست از پس پرده گفتگوی ِ منو تو
چون پرده بر افتد نه تو مانیو نه من
از من اثری ز سعی « ساقی » مانده ست
وز زمزمه ی عطر اقاقی مانده ست
وز باده ی دوشین قدحی بیش نماند  ای وای  ای امان
از عمر ندانم که چه باقی مانده ست

بنگر به جهان / بنگر به جهان چه طرف بر بستم هیچ ...
وز حاصل عمر / وز حاصل عمر چیست در دستم هیچ ...
شمع طربَم / شمع طَربَم ولی چو بنشستم هیچ ...
من جام جمم / من جام جمم ولی چو بشکستم هیچ ...